Van Gerven Dakar

TPL_GK_LANG_GK_MOBILE_DESKTOP TPL_GK_LANG_GK_MOBILE_REGISTER TPL_GK_LANG_GK_MOBILE_LOGIN

Dag 3: Opgave van Gerven, van Heertum in problemen

Jan van Gerven heeft in de derde etappe van de Dakar 2014 de strijd moeten staken. De motorrijder van BAS Dakar was verkeerd gereden en in een ravijn terecht gekomen waar hij zijn motor niet uit kreeg. Toen hij na lang proberen ook door zijn water heen was, heeft hij de noodknop van de Iritrack ingedrukt. Van Gerven is met een auto van de organisatie op weg naar het bivak in San Juan.

Teamgenoot Sjors van Heertum staat met een kapotte koppakking in het eerste deel van de special. Een Zweedse motorrijder heeft Van Heertum zijn motorblok aangeboden. Samen proberen ze de blokken te wisselen, maar gezien de omstandigheden en de zwaarte van de etappe lijkt het voor Van Heertum een moeilijk verhaal te worden.
 
Luister hier naar het voicemail bericht van Jan

 

Dag 2: Benzineproblemen nekken Van Gerven

De Dakar komt in de buurt van de Andes en dat was in de tweede etappe al goed te merken. Zinderende hitte maakte de beruchte Grijze Duinen van Nihuil nog moeilijker dan ze al waren. Hans Vogels bracht het er van de drie BAS Dakar-rijders het beste vanaf met een 31ste plaats.

De 359 kilometer lange special van de etappe van San Luis naar San Rafael bestond uit twee delen: het eerste deel was snel, het tweede deel bestond uit een grote duinenpartij. Het was in het tweede deel dat Jan van Gerven in de problemen kwam. Halverwege de proef kwam hij namelijk nog met de 40ste tijd door. Middenin de duinen begon de ellende, toen Van Gerven ontdekte dat hij benzine lekte, vermoedelijk als gevolg van een verstopte carburateur. Van Gerven finishte als 91ste. Ook Sjors van Heertum kende brandstofproblemen, maar hij kon blijven rijden en kwam als 63ste over de streep.

 SJORS VAN HEERTUM – 63 (63)

“Boven de 130 kilometer hield de motor steeds in. Vooral op de voortank. Op de achtertank ging het nog redelijk goed. Maar na de tankstop, waar ik beide tanks vol heb gegooid, hield de achtertank ermee op. Ik heb de voortank leeg gereden en met een waterflesje de benzine van de achter- naar de voortank geheveld. Zo ben ik door de proef gekomen. Op de verbinding na de finish hield de motor ermee op. Bastiaan Nijen Twilhaar heeft me naar het bivak gesleept.

 De proef was wel erg mooi was trouwens. Prachtige duinen. Ik heb echt genoten, hoewel het ontzettend warm was. In het laatste deel voelde je een soort hete föhn op je gezicht. Heel onplezierig.”

 JAN VAN GERVEN – 91 (88)

Voicemail 6-1

“Het begin was super. Ik voelde me goed en ging vanaf de start als een speer. Ik had een stuk of vijf quads voor me, maar die kon ik steeds vrij gemakkelijk inhalen. Voor de tankstop heb ik zeker een man of 25 ingehaald, onder wie ook Bastiaan Nijen Twilhaar. Eigenlijk ging het precies zoals ik het wilde. Bij de tankstop heb ik ‘m helemaal volgegooid. Ik heb daar nog even over getwijfeld, maar met duinen weet je nooit zeker hoeveel je verbruikt, dus besloot ik beide tanks vol te gooien. De duinen waren keimooi. Het ging ook best goed, maar het was wel lang. Het bleef maar duren en het was hartstikke warm. Bovenop een duin ben ik even gestopt om bij publiek wat daar stond een flesje water te drinken. En daar wees iemand me erop dat mijn motor benzine lekte. Ik had bijna niks meer!

 Ik heb aan iedereen die langs kwam gevraagd om wat benzine – zeker veertig man – maar niemand wilde me wat geven. Bastiaan kwam weer langs, maar ook hij had bijna niks meer en durfde het risico niet aan. Het was nog 40 kilometer immers. Op de laatste druppels ben ik van de route af gereden en gaan vragen. Er kwam een local voorbij met een paard. Ik heb met handen en voeten uitgelegd dat ik benzine nodig had en hij gebaarde dat ik moest wachten. Ik kon toch geen kant op, dus dat was geen probleem. Na een kwartiertje kwam hij terug met een tweeliterfles benzine! Ik kon weer op weg

 Maar twee liter was niet genoeg voor 40 kilometer, dus ik ben weer van de proef af gereden. Daar stond een jeep met toeristen en die hadden wel drie jerrycans bij zich. Ik heb de tank vol gegooid en ben naar de finish gereden. Volgens mijn monteur Bart van de Velden heeft vuil de carburateur verstopt. Hoe dat vuil daar komt, moeten we nog uitzoeken. Mijn klassement is in elk geval behoorlijk naar de kloten. Met de marathonetappe voor de boeg is dit niet gunstig. Maar goed, we zien het wel. Ik rij nog en dat kunnen er vast een heleboel niet meer zeggen. Ik verwacht dat er veel uitvallers zijn in deze etappe, want het was echt zwaar.”

 HANS VOGELS – 31 (32)

“De eerste 120 kilometer heb ik me kapot zitten ergeren. Ik zat achter een groepje met een paar quads en motoren en kwam er maar niet voorbij. In het stof zie je twee meter en meer niet. Je kijkt tegen een muur aan. Pas toen een van de quads een navigatiefout maakte, kreeg ik vrij zicht en kon ik eindelijk een beetje doorrijden. Ik heb ervoor gewaakt dat ik toen niet vol het gas erop gooide; ik heb het resultaat voor ogen gehouden en geen risico’s genomen.

 Ik vond zelf de duinen niet echt lekker gaan, maar als ik zie hoeveel moeite anderen ermee hebben gehad, heb ik het nog niet slecht gedaan. Ik merkte daar dat ik motorritme tekort kwam, doordat ik de laatste maanden niet heb kunnen rijden. Ik heb nogal lopen hannesen: voetje aan de vloer, slingeren, paar keer bijna gevallen, paar keer opnieuw moeten proberen boven te komen. De grote duinen gingen nog wel, maar de kleine steile waren heel lastig. De motor zakte onderin al diep in het zand, zodat je niet kon doortrekken.

 Na de duinen kwam er nog een rio met stenen. Dat was een gemeen stuk! Het leek vlak, door het scherpe zonlicht, maar het voorwiel sloeg alle kanten op. Je zag die stenen gewoon niet. Het was echt link, dus ik heb gas terug genomen. Morgen weer een dag, dacht ik. En uiteindelijk is het toch weer een prima resultaat. Gewoon zo doorgaan.”

 Opmerking: 
-foto’s volgen later-

Dag 1 BAS-trio zonder problemen door eerste etappe

De drie motorrijders van het BAS Dakar-team zijn zonder problemen door de eerste etappe van de Dakar 2014 gerold. Hans Vogels finishte in zijn eerste Dakaretappe ooit op een uitstekende 38ste plaats. Jan van Gerven bereikte de eindstreep als 82ste, Sjors van Heertum reed de 88ste tijd.

De etappe van Rosario naar San Luis was een lange, van in totaal 809 kilometer. Na 400 kilometer over de weg begon de special, die ondanks de beperkte lengte van 180 kilometer zeker niet eenvoudig was.

 

Pos. 88 – Sjors van Heertum

“Het was wel een lange dag hoor. Om half vijf vanmorgen zijn we vertrokken. Meteen 800 kilometer; ik heb nu al een houten kont. De start van de special was wel even een bijzonder momentje. Het voelt heel goed om dit eindelijk mee te kunnen maken. De proef zelf vond ik eerlijk gezegd niet zo spannend. Je moest wel goed opletten, want er zaten een heleboel akelige bochtjes in, waar je flink de fout in kon gaan. En het was erg warm, wat best hinderlijk is. Ik heb geen risico genomen, maar wel lekker doorgereden in mijn eigen tempo. Als ik een beetje rond deze plaats kan blijven rijden en voor de quads uit weet te blijven – die dingen maken zo veel stof – ben ik dik tevreden.”

 

Pos. 38 – Hans Vogels

“Het was een technische proef, die mij wel goed lag. Het leek erg op de proeven die we in het WK enduro kennen, maar dan langer en op roadbook. Doordat er iedere halve minuut twee rijders startten, was er heel veel stof. In het stof zie je niets, dus ik heb heel rustig gereden en soms zelfs even gewacht tot ik weer iets kon zien. Ik heb nul komma nul risico genomen. Zodra er een beetje wind was en het stof wegwaaide, heb ik aangezet en kon ik wat gaten dichtrijden. De laatste 40 kilometer reed ik in mijn eentje en kon ik lekker doorrijden.

Ik ben toch wel verrast met dit prima resultaat. Ik had niet gedacht dat ik nu al bij de eerste veertig kon rijden. Dat is echt boven verwachting. Ik moet nu wel oppassen dat ik niet overmoedig word. Het is best zo, ook als ik morgen zestigste word. Ik moet mezelf niet opjutten, geen gekke dingen doen en vooral niet vallen. Ik heb geen last gehad van mijn schouder en dat geeft veel vertrouwen.”

 

Pos. 82 – Jan van Gerven

“Het was toch wel goed te merken dat ik een jaar niet op een zware rallymotor heb gereden. Het duurde toch wel tot 100 kilometer in de proef voordat ik mijn draai een beetje begon te vinden. Zo’n technische proef met al die stenen kennen we bij ons in Nederland ook niet, dus daar moest ik ook aan wennen. Ondanks dat ik voor mijn gevoel niet lekker heb gereden, is het toch best goed gegaan. Ik heb een redelijk tempo kunnen rijden en ben niet al te veel tijd verloren. Morgen de duinen in. Dat ligt me veel beter. Zo kom ik vanzelf weer in het goede ritme.”

 

Vandaag dag 2: Van San Luis naar San Rafael bestaande uit een Verbinding: 365 km en de Special: 359 km.

De eerste motor begint om 13.00 uur Nederlandse tijd aan de tweede special. Deze proef zou, in het eerste gedeelte tenminste, de snelste van deze Dakar zijn. De deelnemers krijgen de eerste duinen voor de kiezen: de grijze duinen van Nihuil. In het verleden is al gebleken dat die bepaald niet eenvoudig zijn en deze keer zal het nog intensiever zijn. De motoren/quads rijden deels een andere route dan de auto’s en de trucks. De motoren rijden daardoor 74 kilometer minder dan de auto’s.

 

Volg Sjors, Hans en Jan live op http://gaps.dakar.com/2014/dakar/stage-02/aso/ukie.php

BAS Dakar gaat weer voor 100 % finish

BAS Dakar gaat weer voor 100% finish      

1476b678ee826b0e71ecfb5727d74062.jpg

BAS Dakar leverde vanavond drie motoren af in het parc fermé in Rosario. Jan van Gerven, voor de derde keer aan de start van de Dakar Rally, loodste zijn debuterende teamgenoten Hans Vogels en Sjors van Heertum fluitend door de keuringen. De twee assistentietrucks van het team waren donderdag al goedgekeurd. De motoren moeten nog een dagje in het parc fermé blijven staan. Morgen (zaterdag) begint de Dakar met een podiumstart in Rosario. Zondag is de eerste etappe, naar San Luis, over 809 kilometer, waarvan 180 kilometer wedstrijdproef.
 
60 - Jan van Gerven
“Vorig jaar ben ik 41ste geworden zonder iets mee te maken. Ik wil graag hoger finishen, maar ik ga niet méér risico’s nemen. Heelhuids aankomen in Valparaíso en onderweg genieten van het rijden, het avontuur en de omgeving vind ik toch belangrijker. Eigenlijk zou ik dit jaar niet eens gaan, dus het is al bijzonder dat ik toch hier, in Rosario, sta. Sjors bleef maar vragen of ik niet toch mee wilde. Toen heb ik nog eens naar de beelden gekeken en toen was het eigenlijk niet meer zo moeilijk. De Dakar is zoiets geweldigs, zo mooi om mee te maken. Ik denk dat het een groot voordeel is dat ik vorig jaar ben gefinisht: ik weet wat me te wachten staat, ik weet hoe het spel werkt, dat ik het koppie erbij moet houden. Ervaring is zo belangrijk hier. En met mijn 41ste plaats heb ik nu startnummer 60 verdiend: dat betekent dat ik 100 plaatsen verder naar voor kan starten. Dat is ook een enorm voordeel. Ik ben goed fit, ik heb rust in mijn kop en we hebben een heel fijn team dat goed functioneert. Ik ben pas laat naar Argentinië gevlogen, maar alles stond klaar. Ik hoefde de motor maar uit de truck te halen, hem vol benzine te gooien en naar de keuring te rijden. En nu dus het parc fermé in tot de podiumstart van zaterdagavond.”
 
74 - Hans Vogels
“We waren in een vloek en een zucht door de keuring. Allemaal prima gegaan. Ik ben vorige week al aangekomen, dus inmiddels goed geacclimatiseerd. Ik heb nog mooi wat kunnen rijden. Alles voelt goed aan: de motor, maar ook mijn schouder. Ik heb dit jaar drie keer mijn sleutelbeen gebroken; ik ben me ervan bewust dat ik voorzichtig moet zijn, kalm aan moet doen. De finish halen is het enige wat telt. Ik heb net al even snel het roadbook bekeken voor zondag: veel stenen. Dat ligt me wel. Beter dan duinen. Maar eigenlijk maakt het ook niet zo heel veel uit – zand of stenen. Genieten, leren en de finish halen, daar gaat het om. Maar ik heb er wel heel veel zin in. Morgen (zaterdag, red.) wordt volgens mij de moeilijkste dag: wachten voor het podium….”
 
107 - Sjors van Heertum
“Vorig jaar mocht ik niet starten omdat ik te weinig ervaring had. Achteraf gezien is het wel goed zo, maar vorig jaar baalde ik ontzettend. Vooral omdat mijn broer Caspar ‘m vorig jaar reed. We zijn nu met een kleiner clubje – vorig jaar met zes rijders, nu met drie – maar het begeleidingsteam is goed op elkaar ingespeeld. Vorig jaar had BAS Dakar een 100%-score aan de finish. Ik hoop dat we dat over twee weken ook weer kunnen zeggen. We hebben het prima voor elkaar. Dat geldt voor mezelf ook: ik ben fit, ik heb veel gereden en een boel rally-ervaring opgedaan. Ik heb er ontzettend veel zin in. Het begin is in ieder geval goed.”
 

Jan van Gerven, Hans Vogels en Sjors van Heertum (vlnr) bij de keuringen in Rosario.

Foto: Rallymaniacs

 

Webhosting & Design RKDesigns. Copyright Van Gerven Dakar 2014. Alle rechten voorbehouden. All rights reserved.

TPL_GK_LANG_MOBILE_TOP TPL_GK_LANG_MOBILE_SWITCH_DESKTOP