Van Gerven Dakar

TPL_GK_LANG_GK_MOBILE_DESKTOP TPL_GK_LANG_GK_MOBILE_REGISTER TPL_GK_LANG_GK_MOBILE_LOGIN

Jan in de problemen in de marathonetappe

Caspar Schellekens, Bastiaan Nijen Twilhaar en Caspar en Sjors van Heertum hebben het eerste deel van de marathon erop zitten. Doorweekt na een hele dag in de slagregens te hebben gereden, kwamen zij aan in Uyuni, Bolivia. Jan van Gerven was toen nog druk bezig een oplossing te bedenken om zijn motor weer aan de gang te krijgen. Om half drie ’s nachts (Nederlandse tijd) was hij nog niet gefinisht.

 

De 321 kilometer lange zevende etappe was loodzwaar door het slechte weer. Slagregens veranderden slootjes in kolkende rivieren en de paden in modderpoelen, waarin gaten niet meer te zien waren omdat ze vol water stonden. Op ongeveer 250 kilometer in de proef belandde Jan van Gerven met zijn motor in zo’n moddergat. Het was zo diep dat de motor letterlijk verzoop. Van Gerven reed op dat moment rond de 42ste plaats. Diverse andere rijders stopten bij hem om te helpen, totdat de andere BAS-rijders ter plaatse waren.

 

“Jan had zelf geen juiste bougiesleutel bij om de bougie er uit te draaien om zo water uit de cilinder te pompen," vertelde Bastiaan Nijen Twilhaar. "Ik had die sleutel wel, maar wat we ook probeerden, het lukte niet om de motor weer aan de praat te krijgen.”

 

Vanwege de modder was het ook niet mogelijk om Van Gerven te slepen, vertelde Caspar Schellekens. “Daar was niet doorheen te komen met iemand op sleeptouw. Jan heeft ons op een gegeven moment verder gestuurd. Hij wilde niet dat wij door hem in de problemen zouden komen en zei dat hij het zelf zou proberen op te lossen. Desnoods zou hij lopend naar de finish gaan, zei hij. Ik hoop van harte dat het hem lukt. Het voelde niet fijn om door te rijden.”

 

Het was inderdaad onderweg al zwaar zat: bezorgd, moe, doorweekt en verkleumd over spekgladde paden en door kolkende stromen. “We moesten een riviertje over wat gewoonlijk droog staat, maar waar nu zoveel water in stond, dat Sjors en ik er lopend doorheen moesten om niet door de stroming onderuit te worden geduwd. Het was geen pretje, deze etappe, maar dat maakt het ook wel spannend. Het is toch Dakar.”

Allesbehalve rustdag voor de monteurs

De motorrijders hebben hun rustdag in Iquique, na zes slopende etappes. Voor de monteurs betekent dat juist een drukke dag, met een hoop extra werk. Bij het BAS Dakar-team liggen de vijf KTM’s helemaal uit elkaar.

Voor monteur Bart van der Velden is het allesbehalve een rustdag. Alle vijf de BAS Dakar-rijders hebben de rustdag gehaald en dat betekent werk aan vijf motoren. “De machines worden helemaal nagelopen en gereed gemaakt voor het tweede deel van de Dakar,” legt hij uit. “Alle zogeheten slijtage-onderdelen worden vervangen: ketting, tandwielen, wiellagers, remblokken. De vering wordt geservicet en van de nieuwe KTM’s worden de injectoren vervangen. Voor de marathonetappe krijgen de motoren uiteraard ook nieuwe banden.”
Het is al een zware Dakar geweest. Dat merkt Van der Velden niet alleen aan de rijders, maar ook aan het materiaal. “Gelukkig zijn onze rijders geen ‘slopers’. Maar ik zie wel dat het spul te lijden heeft gehad. Vooral aan de drie oudere motoren, die al een Dakar op de meter hebben staan. We hebben alles weliswaar opnieuw opgebouwd, maar je merkt het wel. De twee nieuwe KTM’s, van Caspar en Sjors van Heertum, zijn duidelijk nog frisser. Daar heb ik het minste werk aan.”
Voor Van der Velden en de andere monteurs is het ook al een pittige Dakar geweest. Door de lange verbindingsroutes hebben ook zij nog maar weinig geslapen. “Slapen, eten en rustig een biertje drinken; daar is het nog niet van gekomen. Het zijn heel lange dagen. Maar zondag/maandag is het marathonetappe voor de motorrijders en hoeven wij niet te verplaatsen. Dan kunnen wij ook even goed bijslapen en op het gemak een biertje drinken.”

 

 

Etappe 5. Bahbah

Blij dat alle vrienden er nog zijn. De organisatie had voor niks paniek gezaaid..


Roadbook gemaakt en uitrusten.. was pittig!

Quote uit bericht Bas dakar team:
Jan van Gerven
“Het was een listige proef. 458 kilometer stenen. Bahbah. Ik had gisteren mijn voorwiel al vierkant gereden, dus ik had me voorgenomen om rustig te rijden. Ik heb de hele dag alleen gereden, dus blijkbaar is dit de plaats waar ik hoor te rijden. Het was soms wel lastig om goed geconcentreerd te blijven. Ik ben de hele rally nog niet gevallen en dat wil ik graag zo houden. Maar ik was blij toen ik bij de finish was. Alles doet zeer nu.”

120 kilometer in quadstof voor Jan

Herstelde BAS-rijders in standje afzien

Met dank aan de juiste hersteldrankjes, -pillen en -sapjes kenden de vijf heren van het BAS Dakar-team geen al te grote problemen in de derde etappe. Jan van Gerven kwam met de 57ste tijd als eerste van het kwintet aan in Chilecito. Bastiaan Nijen Twilhaar sloot de rij op plaats 105. Hij reed een poosje rondjes vanwege een haperende gps.

Met 220 kilometer was de proef goed te overzien. De eerste 150 kilometer waren bovendien niet echt moeilijk. Het laatste stuk, door een rivierbedding met rotsen en stenen, was wel pittig. Ieder van de BAS-rijders kwam wel wat tegen onderweg, maar niet van dien aard dat het voor groot oponthoud zorgde. “We staan in standje afzien,” zei Caspar Schellekens. “Dat valt het al gauw mee.”

Jan van Gerven – 57

 

“Het begin, een stuk van zo’n 110 kilometer WRC-achtige gravelpaden, was helemaal niet moeilijk. Maar ik moest achter vier quads starten en heb 120 kilometer in hun stof gehangen. Ik had makkelijk 150 kilometer per uur kunnen rijden, maar door die stomme quads kon ik niet harder dan 100, 110. Stomvervelend! Dat zijn momenten waarop de Dakar gewoon niet leuk is. Toen ik er eenmaal voorbij was, kon ik mijn eigen tempo rijden. Uiteindelijk heeft het me niet meer dan een kwartier gescheeld, schat ik. Met het resultaat ben ik niet ontevreden. Als ik zo blijf doorkachelen, komt die veertigste plaats vanzelf.

Morgen moeten we in alle vroegte de Andes over. Ik heb van de voorgaande jaren geleerd dat ik me goed moet aankleden. Ik doe een lange onderbroek aan, zo’n thermobroek die je ook draagt bij het mountainbiken in de winter. Onder mijn motorjas doe ik een regenjackje en er overheen nog een. Zo bouw ik een soort spouwmuur.”

Caspar Schellekens – 93

“Gisteravond en vanmorgen zijn we door onze verzorger Wim de Cramer voorzien van allerlei sapjes, sportdrankjes en vitaminepillen, dus we zijn wel goed hersteld van de zware tweede etappe. Sinds die rit staan we met z’n allen op standje afzien. Dan zijn de grenzen al zo verlegd, dat een rit als die van vandaag altijd meevalt. Ik heb in safe mode gereden. Ik heb een heleboel stenen gezien met mijn naam erop, maar ik ben er mooi omheen gereden.

Op het laatste stuk, met heel veel van dat witte klapzand, reed ik samen met Sjors. Ik was door mijn watervoorraad heen en dan merk je wel dat je lijf aardig wordt leeggezogen. Dat had niet veel langer moeten duren.”

Sjors van Heertum – 97

“We zijn de derde dag door, dus ik ben nu al verder dan vorig jaar. Het is prima gegaan. De laatste 60, 70 kilometer waren lastig. Het was een en al trialen. Harder dan 20, 25 kilometer per uur kon ik niet. Dat eindje heeft me twee, drie uur gekost. Ik voelde mijn pols. Die heeft het zwaar in zulke etappes. Ik probeer het gewricht te ontzien, maar dat kan niet altijd. Voorlopig houdt ‘ie zich goed.

Morgen de Andes over. Brrr! Ik zie er tegenop. Ik heb die pas een keer met de auto gedaan en toen dacht ik nog: Dit is niet fijn met de motor, in de kou en in het donker. Ruim 900 kilometer in totaal, met het begin in de kou en het eind in de hitte in de duinen.”

Caspar van Heertum – 102

“Door die laatste 70 kilometer was het nog best een pittige dag. De eerste 150 kilometer verliepen zo voorspoedig, dat ik al verwachtte dat er nog iets zou komen. Dat bleek. Over het geheel genomen viel het allemaal wel mee. Na gisteren valt alles mee. Ik ben gelukkig goed fit en heb goed kunnen slapen, waardoor ik er geen last meer van had.

Vanavond ga ik ook vroeg slapen. We moeten voor dag en dauw vertrekken en het wordt een lange dag. Toen we vorige keer, twee jaar geleden, over deze pas reden nam ik me voor om dat nooit meer te doen, maar morgen moet het toch nog maar eens.”

Bastiaan Nijen Twilhaar – 105

“Mijn gps gaf aan dat ik een waypoint had gemist. Dat vond ik raar, want ik reed samen met de andere jongens en die hadden wel alle waypoints. Ik ben toch even gestopt om te kijken wat er scheelde. Toen ik terugreed om het waypoint op te halen, bleef de gps raar doen. Ik heb een paar rondjes gereden en toen wist ik eigenlijk niet meer goed waar ik was. Ik ben maar doorgereden en kwam weer bij de anderen. Na de proef hield de gps er ineens helemaal mee op. Ik denk dat het draadje los is gekomen, waardoor hij geen voeding meer kreeg.

Die oversteek van morgen vind ik nu al vervelend. Een doodsaaie lange weg, in het donker. Vorig jaar heb ik op de motor zitten schreeuwen en zingen om wakker te blijven. Ik denk dat ik morgenochtend een handvol cafeïnepillen naar binnen gooi. Dan moet het wel goed komen.”

Etappe 2, een slagveld

Alle vijf de BAS-rijders ‘helemaal kapot’
 
Van de vijf BAS Dakar-rijders reed alleen Jan van Gerven de 518 kilometer lange tweede proef van de Dakar 2015 helemaal uit. Maar wel op zijn tandvlees. Caspar en Sjors van Heertum, Caspar Schellekens en Bastiaan Nijen Twilhaar werden door de organisatie uit de woestijn gehaald, met nog tientallen andere rijders. “Ik weet niet of we het anders hadden gehaald.”
Op ongeveer 80 kilometer voor de finish werden de motorrijders aan de kant gezet door de organisatie. Caspar van Heertum was de eerste. Hij twijfelde daarom aanvankelijk nog even, maar uiteindelijk lag er een man of dertig, veertig in tentjes te wachten op wat zou komen. Onder politiebegeleiding werd de meute naar de weg gebracht, om richting het bivak van San Juan te rijden.
De uitputtende, extreme hitte was een van de oorzaken van de neutralisatie. Een andere reden was dat de veel snellere auto’s tussen de langzamere motorrijders terecht kwamen, wat al minstens één aanrijding tot gevolg had.
De BAS-rijders waren het er over eens dat het een goede beslissing was, zeker nadat ze van Jan van Gerven begrepen hoe zwaar het laatste deel was.
 
 
Jan van Gerven
“Ik heb nog nooit zo’n zware dag gehad. Het was zo bloedheet dat het bijna niet te doen was. ’s Morgens ging het nog prima. Ik kon de vaart er goed in houden en weer een heleboel plaatsen goed maken. Na de eerste tankstop kwam ik achter een quad te zitten, waar ik 200 kilometer achter heb moeten hangen, tot de volgende tankstop. In het stof en het fesh-fesh kwam ik er gewoon niet langs. Iedereen die ik had ingehaald, hing weer achter mij. Ik had een hele trein achter mijn fiets hangen. Bij de stop heb ik gevraagd of ik er langs mocht.
Maar toen kwam het smerige fesh-fesh. 50 kilometer rotzooi, je wilt het niet weten. Je moest snelheid houden om er niet in te zakken of voorover van je motor af te duiken. Ik hoopte wat te kunnen herstellen toen dat klaar was. Maar toen kwam dat knippenpad nog. Weer kilometers lang afzien. Ik kan best wat hebben, maar het lampje ging toch uit.
Ik heb een poos in de strandstoel van een local gelegen, zijn drankje afgepakt en opgedronken en een paar gelletjes naar binnen gewerkt. Toen ging het wel weer en kon ik naar de finish rijden. Maar ik was helemaal kapot. Ik ben blij dat het laatste deel geneutraliseerd is, want ik denk niet dat de anderen het gered hadden. En of ik het dan nog leuk had gevonden, zonder mijn maten…? Ik denk het niet.”
 
 
Bastiaan Nijen Twilhaar
“Als ze het niet hadden geneutraliseerd, hadden er na vandaag wel honderd uit gelegen. Het was qua hitte vergelijkbaar met etappe 5 van vorig jaar. Toen is er een motorrijder overleden. Dat wilde de organisatie nu natuurlijk voorkomen. Behalve warm was het ook hartstikke zwaar. Het fesh-fesh was zo diep. Ik ben er een paar keer hard afgegaan, omdat ik niet mijn eigen tempo kon rijden.”
 
 
Caspar Schellekens
“Het ging hartstikke goed. Met twee vingers in de neus zelfs. Totdat mijn motor begon te koken en ikzelf ook. Ik moest stoppen, omdat de benzine kookte. Ik stond nog niet, of het werd zwart voor mijn ogen van de warmte. Ik heb alles uitgetrokken en ben in mijn onderbroek onder een boompje gaan zitten, waar ik een folietje over heb gespannen om schaduw te maken. Na een uurtje was ik weer genoeg hersteld om verder te rijden.
Na 5 kilometer fesh-fesh stond Dakar-directeur Etienne Lavigne iedereen naar de kant we wijzen en kwam de politie om ons uit de proef te begeleiden. Waar het vandaan komt, weet ik niet, maar ik zit er helemaal doorheen.”
 
 
Caspar van Heertum
“De eerste 350 kilometer was een mooie crossbaan. Pittig, met het fesh-fesh, maar wel te doen. Ik ben blij dat ik goed fit ben, anders was het niet goed gekomen. Op 70, 80 kilometer voor de finish was ik de eerste die werd aangehouden. Ik wilde eerst niet, omdat ik bang was dat ik dan uit de wedstrijd zou liggen. Dat flikken ze wel vaker. Maar alle motorrijders werden aangehouden. We hebben tweeëneenhalf uur onder tentjes gelegen. Het was snoeiheet, te heet om een vin te verroeren. En het werd steeds warmer, want er kwamen er steeds meer bij natuurlijk. Het was dringen om een stukje schaduw, met tien man op een paar vierkante meter.”
 
 
Sjors van Heertum
“Ik snap wel dat ze het geneutraliseerd hebben, maar waarom we vier uur hebben moeten wachten voordat we naar het bivak mochten rijden, snap ik niet. Ik had het in twee uur wel gered naar de finish. Ik heb rustig gereden. In het fesh-fesh zag ik er heel veel vallen. Ik heb een tijdje bij een vent gestaan die zijn pols had gebroken. Dat had ik zelf ook meegemaakt een paar maanden geleden, dus ik wist precies hoe hij zich voelde. Het was wel een waarschuwing om op te letten.
Ik was vandaag heel blij dat ik de nieuwe KTM heb. Ik heb het idee dat ik daarmee toch gemakkelijker door het fesh-fesh rijd dan met de oude, die wat zwaarder is.
Als het goed is, krijg ik vanavond mijn motor van vorig jaar terug. Die staat nu bij de organisatie. De mensen die ‘m hebben gevonden zijn hier ook. Ik ben heel benieuwd of we nog kunnen achterhalen wat er vorig jaar kapot is gegaan. Dat wil ik toch wel graag weten.”
 
 
 
 

 

Webhosting & Design RKDesigns. Copyright Van Gerven Dakar 2014. Alle rechten voorbehouden. All rights reserved.

TPL_GK_LANG_MOBILE_TOP TPL_GK_LANG_MOBILE_SWITCH_DESKTOP